De billijke vergoeding een werknemerswalhalla

Terug

Als de werkgever tegen de werknemer zegt: ‘ik treiter jou er wel uit’, dan kan dat de werkgever een billijke vergoeding van € 50.000,- (of meer) kosten (kantonrechter Rotterdam, 16 oktober 2015).

Uitgangspunt van het ontslagsysteem na de WWZ is de transitievergoeding, hetgeen de oude kantonrechtersformule en/of de oude kennelijk onredelijk ontslagvergoeding vervangt.

Het is uitdrukkelijk niet de bedoeling van Den Haag dat er via een omweg toch meer betaald moet worden in geval van ontslag.

Idee is dat het na 1 juli 2015 lastiger is gemaakt om in zwakke zaken een ontslag/ontbinding te forceren en dat daarom – als die drempel wel kan worden genomen – de kosten beperkt zullen blijven tot de transitievergoeding.

De wetgever heeft gezegd dat er wel heel rare/nare dingen moeten zijn gebeurd ("ernstig verwijtbaar handelen"), wil een (al dan niet aanvullende) billijke vergoeding betaald moeten worden. Bovendien moet dat ernstig verwijtbaar handelen niet in een (te) ver verwijderd verband tot dat ontslag staan.

Dat betekent dat de werkgever, die op goede gronden ontslag nastreeft wegens een reorganisatie, waartegen de werkneemster zich verweert met de stelling dat ze drie jaar geleden slachtoffer is geweest van seksuele intimidatie, niet hoeft te vrezen voor toekenning van een billijke vergoeding.

Wat nu als de werkneemster met succes stelt (en bewijst) dat de reorganisatie er met de haren bij is gesleept om van haar af te komen omdat ze maar bleef klagen over die seksuele intimidatie? Dan krijgt zij mogelijk wel een billijke vergoeding toegewezen.

In de zaak van de € 50.000,--, was het niet de werkgever die het ontbindingsverzoek had ingediend, maar de werkneemster. En zij deed dat omdat zij meermalen en fors onheus was bejegend. Dat kon ze blijkbaar ook bewijzen en daarom durfde ze het aan ontbinding te vragen en een billijke vergoeding te vragen.

Het bedrag dat de kantonrechter toewees was gekoppeld aan het salaris tot haar verwachte pensioneringsdatum maar dat had dus ook een lager of hoger bedrag kunnen zijn.


De meeste werknemers zullen niet snel zelf ontbinding vragen. Je moet wel een heel sterke zaak hebben voordat je die gok neemt.

Stel je voor dat de kantonrechter de overeenkomst met € 0,-- ontbindt omdat de kantonrechter vindt dat de werknemer te fijngevoelig is.
En bedenk voorts dat uitgangspunt is dat er geen recht op WW of op een transitievergoeding bestaat als de werknemer zijn eigen ontslag nastreeft.


Kortom: de billijke vergoeding – een werknemerswalhalla?
Ik dacht het niet…..

Publicatiedatum 27/10/2015

Volg ons op social media