Drugsverslaving is ziekte, maar terugval in verslaving rechtvaardigt ontbinding zonder vergoeding

Terug

De werknemer is ruim een jaar arbeidsongeschikt geweest. Hij bleek verslaafd aan drugs en is daar voor opgenomen en in behandeling geweest. Bij de hervatting van zijn werk functioneerde de werknemer aanvankelijk goed, maar na een jaar zijn er weer incidenten ontstaan en uiteindelijk heeft de werknemer zich weer ziek gemeld.

Hij is vervolgens enige tijd onvindbaar. Als er weer contact is tussen partijen, blijkt dat de werknemer is teruggevallen in zijn drugsverslaving. De werkgever verzoekt nu ontbinding van de arbeidsovereenkomst.

De kantonrechter overweegt dat een drugsverslaving een stoornis is en derhalve een ziekte. Indien de werknemer die daaraan lijdt door zijn werkgever in de gelegenheid is gesteld lopende de arbeidsovereenkomst deze verslaving te overwinnen en dit heeft tot volledige genezing geleid, komt de terugval in de verslaving voor risico van de werknemer, tenzij de terugval verband houdt met enigerlei andere (niet drugsgerelateerde) stoornis (ziekte) van de werknemer, waardoor hij zodanig wordt beheerst dat het niet mogelijk voor hem is om weerstand te bieden aan de verleiding om drugs te gebruiken.

De werknemer heeft niet voldoende aannemelijk gemaakt dat van deze situatie sprake is. Nu de werknemer niet heeft gekozen voor het oplossen van zijn problemen, maar opnieuw verslaafd is geraakt, leidt dat niet tot de conclusie dat sprake is van een dringende reden als bedoeld in art. 7:685 lid 2 BW. Wel is, ondanks de door het drugsgebruik veroorzaakte ziekte, sprake van een zodanige verandering in de omstandigheden dat van de werkgever niet (opnieuw) kan worden verlangd dat hij de werknemer in de gelegenheid stelt om tijdens zijn dienstverband van zijn verslaving te genezen. De arbeidsovereenkomst wordt daarom ontbonden zonder vergoeding.

Publicatiedatum 10/06/2015

Volg ons op social media