Een fysieke test voor man en vrouw. Is dat indirecte discriminatie?

Terug

Wat eraan voorafging
Een 53-jarige brandweervrouw moet net als alle andere brandweerlieden – man, vrouw, jong, oud – een fitheidstest doen: 100 traptreden beklimmen met een last van 42 kilo. Dat is vergelijkbaar met een stijging in een gebouw van zeven verdiepingen met een volledige brandweeruitrusting. Gebouwen tot die hoogte hoeven namelijk geen brandweerlift te hebben. De vrouw slaagt niet voor de test en de herkansing, en wordt tijdelijk ongeschikt verklaard. Drie maanden later neemt ze ontslag.

De vrouw meent dat de werkgever een verboden onderscheid heeft gemaakt op grond van geslacht en leeftijd door norm voor de test voor iedereen gelijk te stellen. Er zijn fysieke verschillen tussen vrouwen, mannen, jongeren en ouderen, aldus de brandweervrouw.

Hoe het afloopt
Het College stelt dat hier geen sprake is van een direct onderscheid: iedereen wordt juist volgens dezelfde norm beoordeeld. De vraag is of de vrouw juist wordt getroffen door dezelfde norm voor iedereen te hanteren. Het College komt tot de conclusie dat de vrouw inderdaad nadeel van ondervindt omdat er niet wordt gedifferentieerd naar leeftijd. Uit een evaluatie blijkt namelijk dat vrouwen de test significant vaker niet halen dan mannen. Datzelfde geldt voor ouderen ten opzichte van jongeren.

Onderscheid objectief gerechtvaardigd?

Onderscheid mag worden gemaakt als dat objectief te rechtvaardigen is. En dat is hier het geval, vindt het College. Het doel van de brandweer is het garanderen van de veiligheid van slachtoffers, collega’s en de omgeving. Dat doel is legitiem en het middel – de test – is geschikt. De test sluit goed aan bij het werk van de brandweerlieden. Het middel is ook noodzakelijk en niet disproportioneel. De brandweer moet er van op aan kunnen dat de medewerkers fit genoeg zijn. Het belang van de brandweer bij het waarborgen van de veiligheid weegt hier zwaarder dan het belang van de vrouw om als vrijwilliger bij de brandweer te kunnen werken. Het korps heeft hier geen verboden onderscheid gemaakt, oordeelt het College.

In de praktijk
Discriminatie is het ongelijk behandelen van mensen op basis van bepaalde kenmerken. Er wordt dan een onderscheid gemaakt tussen verschillende groepen mensen waardoor een groep wordt benadeeld. Maar zoals uit dit oordeel blijkt, kan er ook sprake zijn van discriminatie door juist geen onderscheid te maken tussen die groepen. In dit geval ontstond er juist ongelijkheid door het hanteren van dezelfde norm voor alle groepen.

Publicatiedatum 25/09/2017
Een fysieke test voor man en vrouw. Is dat indirecte discriminatie?

Volg ons op social media