Werkgever mag variabele beloning op nihil stellen (bron: mr. Van Gelderen)

Terug

Volgens het gerechtshof in Amsterdam mocht een werkgever eenzijdig besluiten om geen variabele beloning uit te keren ook al had de werknemer in kwestie de beloningsdoelstellingen wel behaald.

Het ging in deze zaak om een werknemer van een vervoersbedrijf. Op basis van zijn arbeidsovereenkomst kwam de werknemer in aanmerking voor een variabele beloningsregeling. De hoogte van deze variabele beloning was volgens deze regeling afhankelijk van het behalen van een aantal individuele doelstellingen en een aantal bedrijfsdoelstellingen. In de afgelopen jaren kwam de werknemer steeds in aanmerking voor een variabele beloning.

Werkgever beroept zich op slechte financiële resultaten
Op enig moment deelde de werkgever de werknemer mee dat er geen variabele beloning over het kalenderjaar 2012 zal worden uitgekeerd. Aanleiding hiervoor waren de slechte financiële resultaten. De werkgever beriep zich bij deze beslissing op een voorbehoud dat in de variabele beloningsregeling was opgenomen:

“De werkgever behoudt zich te allen tijde het recht voor om voor haar moverende redenen naar boven of naar beneden van de vastgestelde variabele beloning af te wijken, zowel individueel als collectief.”

De werknemer accepteerde deze beslissing echter niet en startte een gerechtelijke procedure. Bij de rechter voerde de werknemer aan dat de variabele beloning als arbeidsvoorwaarde moest worden gekwalificeerd en (dus) niet zomaar eenzijdig door de werkgever teniet gedaan kon worden. Volgens de rechter was inderdaad sprake van een arbeidsvoorwaarde, maar daaraan mogen, zo oordeelde de rechter, wel bepaalde voorwaarden verbonden worden.De rechter verwees daarbij niet alleen naar de doelstellingen, maar ook naar het voorbehoud van de werkgever om te beslissen af te wijken van de rekenkundige uitkomst van de beloning.

Werknemer: werkgever heeft voorbehoud prijsgegeven
Ook het verweer van de werknemer dat de werkgever zijn discretionaire bevoegdheid verspeeld zou hebben door in de afgelopen jaren altijd een variabele beloning uit te keren, werd door de rechter van tafel geveegd. Het feit dat de werkgever niet eerder had besloten om geen variabele beloning uit te keren wilde volgens de rechter nog niet zeggen dat de werkgever daarmee zijn voorbehoud had prijsgegeven.

Een beroep van de werknemer dat de werkgever met zijn beslissing gehandeld in strijd met het goed werkgeverschap had, slaagde evenmin. Volgens de rechter had de werkgever goede gronden om in dat jaar geen variabele beloning uit te keren. Er was namelijk sprake van verslechterde financiële resultaten.

Deze uitspraak laat in eerste instantie zien hoe belangrijk het voor een werkgever kan zijn om bij bepaalde beloningsregelingen (of andere arbeidsvoorwaarden) een helder en schriftelijk voorbehoud te maken. De vraag of een bepaalde arbeidsvoorwaarde wel of niet eenzijdig gewijzigd kan worden is vaak aanleiding voor discussie en niet altijd eenvoudig te beantwoorden.

Publicatiedatum 10/09/2016

Volg ons op social media