Werkgever negeert melding van pesten en aanranding

Terug

De vrouw werkt zestien uur per week in een instelling in de zorgsector. Per 1 juli 2014 wordt haar tijdelijk contract omgezet in een contract voor onbepaalde tijd. Anderhalf jaar later wil de werkgever het contract echter opzeggen onder toekenning van een transitievergoeding. Reden voor de opzegging is dat er sprake is van disfunctioneren. Zo zou zij nauwelijks samenwerken met haar collega’s, gebrekkig communiceren en geen verantwoordelijkheid nemen. De werkgever onderbouwt dit met schriftelijke getuigenverklaringen.

Melding van aanranding

Verder meldt de werkgever dat er vele gesprekken hebben plaatsgevonden om tot verbetering te komen, maar dat dit niet het gewenste resultaat had. Ondanks dat de werkgever pas laat bekend is geworden met pesterijen en seksuele intimidatie aan het adres van de werkneemster, is hij van mening dat het ontbindingsverzoek hier los van staat.
De werkneemster verzet zich tegen de verzochte ontbinding en eist naast een transitievergoeding ook een billijke vergoeding, mocht de ontbinding van de arbeidsovereenkomst worden uitgesproken. Er is volgens haar geen sprake van disfunctioneren. In teamverband voelde zij zich geslachtofferd en ook weggepest. Tijdens een zogenoemde agressietraining een jaar eerder, heeft zij haar levensverhaal verteld dat daarna door collega’s werd doorverteld. Ook werd zij misleid door een vertrouwenspersoon. Als klap op de vuurpijl werd zij aangerand door een collega. Na de melding van aanranding werd haar een vaststellingsovereenkomst aangeboden.

Eenzijdig naar conflict toegewerkt

De kantonrechter merkt op dat de getuigenverklaringen van de werkgever achteraf zijn opgesteld. Verder stelt hij dat de pesterijen en seksuele intimidatie niet los kunnen worden gezien van de klachten over het functioneren.

In de gesprekken die de werkgever met de werkneemster had, is er volgens hem niet naar de vrouw geluisterd. De werkgever heeft volgens de kantonrechter eenzijdig naar een conflict toegewerkt. Er is voor de kantonrechter geen reden de arbeidsovereenkomst te ontbinden, met name omdat de vrouw ook al heeft verklaard voor de instelling te willen blijven werken, maar wel op een andere locatie. De werkgever dient de proceskosten te betalen.

Rechtbank Noord-Holland
7 maart 2016
ECLI:NL:RBNHO:2016:1659

Publicatiedatum 26/04/2016

Volg ons op social media